Szkoła Podstawowa nr 2 im. Zygmunta Augusta w Augustowie

Poznaj dzieje Augustowa

Do czasu rozbiorów tereny te stanowiły część Wielkiego Księstwa Litewskiego. Obszar był słabo zaludniony. Stałe osadnictwo pojawiło się dopiero w XVI wieku za panowania Zygmunta Augusta, który 17 maja 1557 roku nadał osadzie prawa miejskie. Od 1569 roku ziemie te weszły jako część Podlasia do Korony Polskiej, tworząc starostwo augustowskie. Początkowy rozwój miasta został zahamowany przez potop szwedzki, a następnie pożary i zarazy. Dopiero na początku XVIII w miasto odrodziło się jako ośrodek rzemiosła i handlu.

W XIX wieku miasto stało się częścią najpierw Księstwa Warszawskiego, a potem Królestwa Polskiego. Wtedy to (1823r.) rozpoczęto budowę Kanału Augustowskiego, wg projektu i pod nadzorem Ignacego Prądzyńskiego Z kanałem wiązano nadzieje na szybki rozwój gospodarczy i administracyjny awans, niestety przerwany przez wybuch powstania listopadowego. W obu powstańczych zrywach (1831 i 1863) miejscowa ludność brała czynny udział. Brak należytego wykorzystania kanału zahamował rozwój miasta. Okres stagnacji trwał aż do końca I wojny światowej. Brak należytego wykorzystania kanału zahamował rozwój miasta. Okres stagnacji trwał aż do końca I wojny światowej.

Augustów został zajęty przez Niemców w lutym 1915 roku i pozostawał pod okupacją do lipca 1919 roku. Po wojnie miasto odbudowano. Nastąpił rozwój oświaty, życia politycznego, kulturalnego i inicjatyw społecznych. Zaczął rozwijać się przemysł drzewny. Powstawały pierwsze ośrodki wypoczynkowe, m.in. „Dom Turysty” - obecny „Hetman” i „Yacht Club Rzeczypospolitej” - późniejszy Wojskowy Dom Wypoczynkowy. W okresie międzywojennym Augustów stał się „letnią stolicą” Polski. Odpoczywały tu elity polityczne i wojskowe II Rzeczypospolitej, m.in. prezydent Ignacy Mościcki, minister Józef Beck oraz marszałek Edward Rydz Śmigły.

Tragiczne piętno na mieszkańcach Augustowa odcisnęła II wojna światowa.

6 października 1939 roku ułani I Pułku Ułanów Krechowieckich składali pod Kockiem broń jako ostatni żołnierze walczący w wojnie obronnej. Potem Augustowiacy walczyli pod Monte Cassino, Lenino, na Wale Pomorskim i zdobywali Berlin. W Obwodzie Augustowskim stworzono również silne struktury AK.

Augustów został wyzwolony 24.X.1944 roku przez Armię Czerwoną. Po wojnie znów skupiono się na walorach turystycznych. Augustów został wyzwolony 24.10.1944 roku przez Armię Czerwoną. Po wojnie znów skupiono się na walorach turystycznych miasta i okolic. W latach 60-tych rozbudowano bazę turystyczną. 14 października 1993 r. nadano miastu status uzdrowiska, co znacznie wpłynęło na dalszy rozwój i korzystne inwestycje.

Legenda o założeniu Augustowa

Przed wieloma laty polski król Zygmunt August wybrał się na łowy do puszczy. Kiedy napotkał pięknego jelenia o rozłożystym porożu, ruszył w trop za nim. Nagle jeleń znikł w leśnym gąszczu, a król spostrzegł, że odłączył się od swojej świty. Oczarowany i zachwycony widokami puszczy długo błądził w poszukiwaniu jakiegoś domu. Nie zauważył nawet, że zapadł zmierzch. Na horyzoncie ukazała się czarna, straszna czarna chmura. Zerwał się silny wiatr, pędzący czarne chmury i wyginający w różne strony drzewa. Pierwsze krople deszczu, zapowiadające ulewę, zaczęły spadać na królewskie szaty. Nagle pomiędzy drzewami zabłysło światełko. Uradowany król ruszył galopem naprzód. Niespodziewaną radość zmąciła przeszkoda, jaką były spienione nurty rzeki Netty. Na królewskim czole pojawiła się zmarszczka i poczuł niepokój, ale na krótko. W oddali ujrzał niewielki mostek. Przejechał na drugą stronę i zapukał do pierwszej chaty. Drzwi otworzyły się i na progu stanął gospodarz. Ujrzawszy gościa - wielkiego i możnego pana - zaprosił go do izby słowami: - Czym chata bogata, tym rada! - i poprowadził gościa do stołu, przy którym jadła kolację jego rodzina. Po posiłku gospodarz poprosił pana na odpoczynek i przykrył go niedźwiedzimi skórami. O świcie do drzwi zastukali dworzanie, którzy całą noc spędzili na poszukiwaniu swego pana. Król wskoczył na konia i zapytał o nazwę wsi, w której go serdecznie ugoszczono: Wieśniak odpowiedział: To Mostki panie. Na to król rzekł: Ja, król Polski ZYGMUNT AUGUST od dzisiejszego pamiętnego dnia roku tysiąc pięćset pięćdziesiątego siódmego w imię wynagrodzenia za okazaną gościnność, wieśniakowi imieniem MAĆKO nadaję szlachectwo i herb, a wioskę Mostki czynię miastem, które nazywać się odtąd będzie AUGUSTÓW. Niech zawsze będzie stolicą lasów, jezior i zwierzyny. To powiedziawszy ruszył w drogę. Czas, jak wody rzeki Netty, płyną naprzód. Gród AUGUSTÓW zaczął tętnić życiem. I dziś, zgodnie z życzeniem króla AUGUSTA jest stolicą okolicznych lasów i jezior.